• Επιλογή της πιο αποδοτικής και οικονομικής μεθόδου συλλογής, η οποία εξασφαλίζει καλή ποιότητα λαδιού με την μικρότερη δυνατή ζημιά στο δέντρο.
• Το έδαφος να είναι καθαρό από ζιζάνια και τα δέντρα να είναι κατάλληλα κλαδεμένα.
• Η έναρξη της συγκομιδής να γίνεται κατά την έναρξη ωρίμανσης των καρπών (όταν μεταβάλλεται το χρώμα από πράσινο προς ιώδες) και η συγκομιδή να ολοκληρώνεται πριν την πλήρη ωρίμανση του καρπού (μαύρο χρώμα). Εξαίρεση είναι η περίπτωση εξαγωγής αγουρέλαιου από τις πράσινες ελιές.
• Για την επίτευξη του παραπάνω στόχου, ο παραγωγός θα πρέπει να ρυθμίζει το διάστημα συγκομιδής των ελαιών, σύμφωνα με την διαθεσιμότητα των μέσων, του εργατικού δυναμικού και την αποδοτικότητα της μεθόδου συλλογής.
• Να αποφεύγεται η χρήση ραβδισμού και η συλλογή καρπών από το έδαφος. Οι καρποί οι οποίοι συλλέγονται από το έδαφος να τοποθετούνται χωριστά για μεταφορά στο ελαιουργείο και επεξεργασία τους. 
• Να αποφεύγεται να γίνεται συγκομιδή με πολύ υγρό ή βροχερό καιρό.
• Οι καρποί για τον σωστό αερισμό τους να τοποθετούνται σε πλαστικά κιβώτια με τρύπες ή σε μη πλαστικούς σάκους οι οποίοι επιτρέπουν όμως τον σωστό αερισμό των καρπών.
• Οι καρποί να μεταφέρονται στο ελαιοτριβείο προς ελαιοποίηση την ίδια ημέρα ή το πολύ σε δύο ημέρες.
• Να αποφεύγεται η διατήρηση ώριμων καρπών πάνω στο δέντρο καθώς εγκυμονεί κινδύνους απώλειας από την πτώση. ζημιές από εχθρούς, ασθένειες, μείωση της ποιότητας και της ποσότητας λαδιού αλλά και μείωση της επόμενης σοδειάς.
• Να αποφεύγεται γενικά το υπερβολικό κλάδεμα κατά την συγκομιδή καθώς εξασθενεί τα δέντρα και εντείνει το πρόβλημα της παρενιαυτοφορίας.

Πηγές / Σχετική Βιβλιογραφία για περαιτέρω ενημέρωση:

«Το Ελαιόλαδο» Εγκυκλοπαίδεια Ελαιοκομίας, συλλογικής συγγραφής, τα εν λόγω κεφάλαιο είναι από τον Σταύρο Βέμμο, Καθηγητή Δενδροκομίας Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Βασίλης Ζαμπούνης – Άξιον Εκδοτική 2017